Τι είχαμε.

Αυτή είναι η Νέα Σκιώνη Χαλκιδικής πέρυσι. Ακριβώς το επόμενο πρωί μετά τη μεγάλη φωτιά.

Εύγε!

Read the rest of this entry »

Δύο από τους απολυμένους εργαζόμενους στο εργοστάσιο των Λιπασμάτων Δραπετσώνας κήρυξαν απεργία πείνας στις 19 Ιουνίου απαιτώντας την αποκατάσταση όλων των απολυμένων στη δουλειά.
Το εργοστάσιο έκλεισε πριν 7,5 χρόνια επί κυβέρνησης Σημίτη, με υποστήριξη όλων των κομμάτων, με πρόσχημα να γίνει «ανάπλαση». Στο δρόμο βρέθηκαν 380 οικογένειες. Τα σύγχρονα γραφεία και πάρκα δεν έγιναν μέχρι σήμερα και η υποχρέωση αποκατάστασης των εργαζομένων δεν τηρήθηκε ούτε από την κυβέρνηση Σημίτη ούτε από την κυβέρνηση Καραμανλή. Το συνδικάτο του εργοστασίου συνέχισε τον αγώνα του και απευθύνθηκε στο Ευροκοινοβούλιο, το οποίο το 2003 πίεσε τις ελληνικές αρχές ώστε να προβούν στην επαγγελματική αποκατάσταση των εργαζομένων και εκείνες δεν ανταποκρίθηκαν. Κατέφυγε και στα ελληνικά δικαστήρια, με αποτέλεσμα το 2006 να αναγνωρίσει ο Άρειος Πάγος τις απολύσεις στα Λιπάσματα ως άκυρες και καταχρηστικές. Η κυβέρνηση πάλι δεν αντέδρασε αλλά και αρνήθηκε οποιονδήποτε διάλογο παρά την ισχύ του νόμου για αποκατάσταση των εργαζομένων σε περίπτωση ευθύνης της κυβέρνησης για κλείσιμο εργοστασίου.
Οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε πιο ριζοσπαστικά μέτρα, και οι δύο από τους απολυμένους των Λιπασμάτων, μέλη της Επιτροπής Αγώνα και μέλη του ΔΣ του Σωματείου των Λιπασμάτων, ο Φραντζέσκος Καρακατσάνης και ο Απόστολος Παναγιωτίδης ξεκίνησαν απεργία πείνας με συμπαράσταση των υπόλοιπων εργαζομένων, διεκδικώντας από την κυβέρνηση «να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και να κατατεθεί αμέσως νομοθετική ρύθμιση για την αποκατάσταση των απολυμένων των Λιπασμάτων Δραπετσώνας σύμφωνα με την ως τώρα πρακτική και τους νόμους». Στις 21 Ιουνίου στον Πειραιά πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στους απολυμένους των Λιπασμάτων από συνδικαλιστικές και πολιτικές οργανώσεις.

Μια αντιδραστική δήλωση έκανε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρώσικης Ομοσπονδίας εμπλέκοντας, ως άξιος διάδοχος των σταλινικών πρακτικών, την επαναστατική ιδεολογία στις εσωτερικές του ίντριγκες.
Στα πρόθυρα του 12ου συνεδρίου του ΚΚΡΟ και των κοινοβολευτικών εκλογών η ΚΕ και ο αρχηγός του ΚΚΡΟ Ζιουγκάνωφ ανιχνεύουν στο εσωτερικό του κόμματος πιθανούς πολιτικούς ανταγωνιστές και ανυπότακτους οι οποίοι, όπως δηλώνει χαρακτηριστικά στην απόφασή της η ΚΕ, «προσπαθούν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους τις ζωτικής σημασίας δομές του κόμματος και να τις μεταχειριστούν για την ριζική μεταστροφή της πολιτικής του ΚΚΡΟ προς ώφελος των φιλοδυτικών δυνάμεων και όχι του ρώσικου λαού». Βαπτίζονται αμέσως νεοτροτσκιστές ενώ, κατά τον Ζιουγκάνωφ, τροτσκιστές είναι οι υποστηρικτές της «γρήγορης επανάστασης» οι οποίοι «δε θέλουν να δουλεύουν, ούτε συνδρομές δεν πληρώνουν έγκαιρα και δε θέλουν να συμμετέχουν στις παρεμβάσεις» αλλά ακόμα και «αναζωπυρώνουν την πορτοκαλί λέπρα» (δηλαδή την επίσημη νεοφιλελεύθερη «αντιπολίτευση»)! Βάσει της απόφασης «Σχετικά με τον κίνδυνο των νεοτροτσκιστικών τάσεων στο ΚΚΡΟ» από τέλη Ιουνίου η ΚΕ αρχίζει μαζική εκκαθάριση όσων «δεν μπορούν να σκέφτονται κανονικά και να δουλεύουν στην ομάδα» (επίσης δήλωση Ζιουγκάνωφ).
Έτσι λοιπόν το ΚΚΡΟ, ένα κόμμα που είναι γνωστό για τις όχι απλά ρεφορμιστικές αλλά εθνικιστικές απόψεις του καθώς στράφηκε άπειρες φορές εναντίων των μεταναστών και άλλων λαϊκών στρωμάτων, καταφεύγει σε μια αδιάντροπη συκοφάντηση και καταστολή κάθε επαναστατικής τάσης. Μια τέτοια προβοκάτσια δεν πρέπει να θίξει αλλά να κινητοποιήσει και να ενώσει την άκρα αριστερά στους καινούριους αγώνες.

- Good Evening! Can You tell me, Poo is Mr. Whutin?
- Good Evening! Sorry, maybe You mean to ask, Who is Mr. Putin?
- Oh, no! I know very well, who is Mr. Putin, and this thing is quite clear to me. But I can’t understand at all, Poo is Mr. Whutin?! Can You explain me this unclearness?!…
- But who is Mr. Whutin?
- Oh, no, man. I don’t interested in WHO is Mr. Whutin. I ask You to explain Me, POO is Mr. Whutin?!?!..
- Man, You’re just totally crazy or brainsless…
- No, no! I’m not crazy or mad, I just can’t understand, Poo is Mr. Whutin?!
- Yeah, if You’re not crazy mad, so answer me please, Who is Mr. Putin?!..
- Mr. Putin is the second and current President of Russian republic, a foundator of conception of autoritary democracy and the World’s most famous child-kisser. So well, it’s Mr. Putin. But Poo is Mr. Whutin?!
- I just don’t know this, man. I can’t explain it to You. Sorry.
- Oh, fuckin’ stupid northern country! Oh, mothafuckin’ land of brainless slaves and despotic leaders! Nobody, ultimately nobody can explain me! Ultimately nobody can ever guess this evident answer! Nobody, NOBODY could even guess, thet MR. WHUTIN IS POO!!!
- Stop, man! Stop! Because of You’re quite wrong and completely unfair!
- What’s the fuckin’ fuck of the fuckoff?!
- Yes, it’s true that our Mr. Whutin is Poo. It’s evidently clear that our Mr. Whutin is just a little Poo. But it’s also another side of coin. It’s also true that YOUR MR. WHUSH IS TOTALLY AND ULTIMATELY BOO!!!!
- Oh, minemothafuckin’god… damned impossible Russia….

© comrade_voland, 24/09/2006

Ταπεινή θυσία στο βωμό της μεταμοντέρνας κοινωνίας.
Αλήθεια δεν υπάρχει στον κινηματογράφο τεχνική κολλάζ; ούτε DaDa;
Με βλέπω να πάρω πατέντα.

Μην αφήνετε άλλους να διαλέξουν τα γεύματά σας: κυνηγήστε την τροφή όπως κυνηγάτε τη ζωή. Το ετοιματζίδικο τις περισσότερες φορές είναι ανούσιο, είναι τουλάχιστον ανούσιο. Και ξέρετε, είμαστε ό,τι τρώμε.
Μαύρη Μαγιονέζα.

Από τη στιγμή που το καινούριο CD των ΜΜ «Καλή όρεξη» βρέθηκε στα χέρια μου κατάλαβα ότι μέσα με περιμένει κάτι για το οποίο άξιζε να ξοδεφτώ (κατά τη γνώμη μου, η τιμή στα δισκάδικα επιεικώς δεν είναι πολύ οικονομική, αλλά δεν μου ενοχλούσε και κανείς να το κάνω προπαραγγελία). Ένα περιτύλιγμα φτιαγμένο – χωρίς να υπερβάλλω – στις καλύτερες παραδόσεις της επαναστατικής αισθητικής, στίχοι γραμμένοι σε καρτέλες που έχουν από την άλλη μεριά πρωτότυπα αντιπαγκοσμιοποιητικά-αντικαταναλωτικά-αντιεξουσιαστικά κολλάζ σε μορφή κόμικς.

Το concept του δίσκου περιγράφεται στην εισαγωγή ως «γαστρονομικο-ακουστικο-ψυχαγωγική εκπομπή «Καλή Όρεξη» του Radio Mavri Magioneza» και του δίνει μια χιουμοριστική και ατμοσφαιρική πνοή - γι’αυτό οφείλω να πω ένα μπράβο στον Ανδρέα για την εφευρετικότητά του. Δυναμικά, εκρηκτικά κομμάτια με αποκλειστικά κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο, πειράματα με περισσότερα μουσικά είδη (παρατηρούμε επηρροές από ska, reggae, blues, punk, hip-hop ή low bap αν προτιμάτε, house αλλά ακόμα και ρεμπέτικα), πρόσθεση γυναικείων φωνητικών – όλα αυτά ξεχωρίζουν το «Καλή Όρεξη» από τα προηγούμενα αλμπούμ των ΜΜ. Χωρίς, βέβαια, να χάνουν το δικό τους στυλ που έχουν αναπτύξει εδώ και χρόνια.

Θα εκτιμήσω ιδιαίτερα την μελοποιημένη ιστορία του Άλεξ («Χωρίς επωδό») και την αναφορά στην πολυαγαπημένη μας Μαριέττα aka Κατσίκα στο outro-κομμάτι («Καλή Χώνεψη»).

Σύνοψη: γαμάτο και δυναμικό εναλλακτικό κομμάτι για ανοιχτόμυαλα άτομα.
Συμπέρασμα: η μπουγατσαδούπολη έχει από rock και από ιδέες!

Είναι μάλλον περιττό να πω ότι θα είναι σίγουρα ένα από τα σιντί που θα πάρω μαζί μου στο κάμπινγκ της ΣΣΠ στα τέλη Ιουλίου.