Μια αντιδραστική δήλωση έκανε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρώσικης Ομοσπονδίας εμπλέκοντας, ως άξιος διάδοχος των σταλινικών πρακτικών, την επαναστατική ιδεολογία στις εσωτερικές του ίντριγκες.
Στα πρόθυρα του 12ου συνεδρίου του ΚΚΡΟ και των κοινοβολευτικών εκλογών η ΚΕ και ο αρχηγός του ΚΚΡΟ Ζιουγκάνωφ ανιχνεύουν στο εσωτερικό του κόμματος πιθανούς πολιτικούς ανταγωνιστές και ανυπότακτους οι οποίοι, όπως δηλώνει χαρακτηριστικά στην απόφασή της η ΚΕ, «προσπαθούν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους τις ζωτικής σημασίας δομές του κόμματος και να τις μεταχειριστούν για την ριζική μεταστροφή της πολιτικής του ΚΚΡΟ προς ώφελος των φιλοδυτικών δυνάμεων και όχι του ρώσικου λαού». Βαπτίζονται αμέσως νεοτροτσκιστές ενώ, κατά τον Ζιουγκάνωφ, τροτσκιστές είναι οι υποστηρικτές της «γρήγορης επανάστασης» οι οποίοι «δε θέλουν να δουλεύουν, ούτε συνδρομές δεν πληρώνουν έγκαιρα και δε θέλουν να συμμετέχουν στις παρεμβάσεις» αλλά ακόμα και «αναζωπυρώνουν την πορτοκαλί λέπρα» (δηλαδή την επίσημη νεοφιλελεύθερη «αντιπολίτευση»)! Βάσει της απόφασης «Σχετικά με τον κίνδυνο των νεοτροτσκιστικών τάσεων στο ΚΚΡΟ» από τέλη Ιουνίου η ΚΕ αρχίζει μαζική εκκαθάριση όσων «δεν μπορούν να σκέφτονται κανονικά και να δουλεύουν στην ομάδα» (επίσης δήλωση Ζιουγκάνωφ).
Έτσι λοιπόν το ΚΚΡΟ, ένα κόμμα που είναι γνωστό για τις όχι απλά ρεφορμιστικές αλλά εθνικιστικές απόψεις του καθώς στράφηκε άπειρες φορές εναντίων των μεταναστών και άλλων λαϊκών στρωμάτων, καταφεύγει σε μια αδιάντροπη συκοφάντηση και καταστολή κάθε επαναστατικής τάσης. Μια τέτοια προβοκάτσια δεν πρέπει να θίξει αλλά να κινητοποιήσει και να ενώσει την άκρα αριστερά στους καινούριους αγώνες.

Ταπεινή θυσία στο βωμό της μεταμοντέρνας κοινωνίας.
Αλήθεια δεν υπάρχει στον κινηματογράφο τεχνική κολλάζ; ούτε DaDa;
Με βλέπω να πάρω πατέντα.

Μην αφήνετε άλλους να διαλέξουν τα γεύματά σας: κυνηγήστε την τροφή όπως κυνηγάτε τη ζωή. Το ετοιματζίδικο τις περισσότερες φορές είναι ανούσιο, είναι τουλάχιστον ανούσιο. Και ξέρετε, είμαστε ό,τι τρώμε.
Μαύρη Μαγιονέζα.

Από τη στιγμή που το καινούριο CD των ΜΜ «Καλή όρεξη» βρέθηκε στα χέρια μου κατάλαβα ότι μέσα με περιμένει κάτι για το οποίο άξιζε να ξοδεφτώ (κατά τη γνώμη μου, η τιμή στα δισκάδικα επιεικώς δεν είναι πολύ οικονομική, αλλά δεν μου ενοχλούσε και κανείς να το κάνω προπαραγγελία). Ένα περιτύλιγμα φτιαγμένο – χωρίς να υπερβάλλω – στις καλύτερες παραδόσεις της επαναστατικής αισθητικής, στίχοι γραμμένοι σε καρτέλες που έχουν από την άλλη μεριά πρωτότυπα αντιπαγκοσμιοποιητικά-αντικαταναλωτικά-αντιεξουσιαστικά κολλάζ σε μορφή κόμικς.

Το concept του δίσκου περιγράφεται στην εισαγωγή ως «γαστρονομικο-ακουστικο-ψυχαγωγική εκπομπή «Καλή Όρεξη» του Radio Mavri Magioneza» και του δίνει μια χιουμοριστική και ατμοσφαιρική πνοή – γι’αυτό οφείλω να πω ένα μπράβο στον Ανδρέα για την εφευρετικότητά του. Δυναμικά, εκρηκτικά κομμάτια με αποκλειστικά κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο, πειράματα με περισσότερα μουσικά είδη (παρατηρούμε επηρροές από ska, reggae, blues, punk, hip-hop ή low bap αν προτιμάτε, house αλλά ακόμα και ρεμπέτικα), πρόσθεση γυναικείων φωνητικών – όλα αυτά ξεχωρίζουν το «Καλή Όρεξη» από τα προηγούμενα αλμπούμ των ΜΜ. Χωρίς, βέβαια, να χάνουν το δικό τους στυλ που έχουν αναπτύξει εδώ και χρόνια.

Θα εκτιμήσω ιδιαίτερα την μελοποιημένη ιστορία του Άλεξ («Χωρίς επωδό») και την αναφορά στην πολυαγαπημένη μας Μαριέττα aka Κατσίκα στο outro-κομμάτι («Καλή Χώνεψη»).

Σύνοψη: γαμάτο και δυναμικό εναλλακτικό κομμάτι για ανοιχτόμυαλα άτομα.
Συμπέρασμα: η μπουγατσαδούπολη έχει από rock και από ιδέες!

Είναι μάλλον περιττό να πω ότι θα είναι σίγουρα ένα από τα σιντί που θα πάρω μαζί μου στο κάμπινγκ της ΣΣΠ στα τέλη Ιουλίου.

Οι πρόσφατες ανασκαφές στα ράφια και στα βάθη του πισιού με σκοπό την αναζήτηση ηχητικής συνοδείας για την παπαγαλία μου έδωσαν την αφορμή να κάνω ένα ποστ το οποίο μεταφέρω τώρα εδώ (μη χαίρεστε – μετά θα λείψω πάλι).
Κατ’αρχάς δύο ειδήσεις από τον κόσμο της μουσικής.

Οι ska-punk αναρχικοί Μεθυσμένα Ξωτικά έβγαλαν καινούριο δίσκο που περιλαμβάνει παλιά και καινούρια κομμάτια τους και μεταξύ άλλων ένα punk-remake του γνωστού αντάρτικου “Ήρωες”. Κατεβάζουμε εδώ >>>

Οι Μαύρη Μαγιονέζα από τη Θεσσαλονίκη (παίζουν e-rock – τόσο καιρό δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αλλά μ’αρέσει) μας ετοίμασαν επίσης μια έκπληξη – τα κομμάτια από το καινούριο δίσκο έχουν αποκλειστικά κοινωνικό περιεχόμενο. Έπεται συνέχεια – όταν θα έχω το σιντί στα χέρια μου. Μερικά τραγούδια υπάρχουν στο MySpace και στην επίσημη σελίδα τους. >>>

Επίσης συστήνονται ανεπιφύλακτα:

Οι γάλλοι grunge αντιπαγκοσμιοποιητικοί Noir Désir >>>

Γαλλικό συγκρότημα Babylon Circus με πολύ πλούσιο ρεπερτόριο που αποτελεί ένα μείγμα από ska, reggae, jazz, punk και παραδοσιακή μουσική της Ανατ. Ευρώπης. >>>
MySpace

Folk-jazz συγκρότημα από Ουγγαρία Chakra Hacker, με σοσιαλιστικές πεποιθήσεις >>>

Γνωστό ska-punk συγκρότημα Ιταλών κομμουνιστών Banda Bassotti >>>

Επίσης γνωστοί και αγαπημένοι pop-punk αναρχικοί από Αγγλία Chumbawamba >>>

Κυβερνομεταλλάδες Xe-None από το Κίρωφ Ρωσίας (εκεί κοντά στον τόπο μου) >>>

Darkwave/elektro συγκρότημα Laibach από Σλοβενία, ιδρυτές του NSK (Neue Slowenische Kunst). >>>
Ουσιαστικά το NSK είναι μια διεθνής ένωση καλλιτεχνών που το κύριο θέμα των δημιουργικών τους προσπαθειών είναι η παρωδία του ολοκληρωτικού καθεστώτος.
More total than totalitarianism: the strategy of NSK

Eastblok Music: ένα label στο οποίο βγήκε ο τελευταίος δίσκος των Leningrad (είναι κι αυτό ένα πολύ ενδιαφέρον και αντιφατικό ρώσικο γκρουπ – συνδυάζει το ska-punk με ηλεκτρονική μουσική και τραγούδια των εγκληματικών κύκλων της ΕΣΣΔ). Έχει και άλλα ενδιαφέροντα συγκροτήματα από την Ανατ. Ευρώπη, έχει και μερικά άκυρα στο πνεύμα της πορτοκαλί επανάστασης. >>>
MySpace

Rot Front: ουκρανο-ουγγρικό συγκρότημα που κατοικεί στο Βερολίνο και ερμηνεύει κάτι σαν folk-reggae-punk αντικατοπτρίζοντας την πραγματικότητα από την όψη των μεταναστών.
MySpace

Stereo Nova. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίζω ποιοι είναι. >>>
Αναρωτιόμουν αν πρέπει να βάλω σ’αυτή τη λίστα και τους υπόλοιπους κλασικούς, τον Παυλάρα, τον (και τον άλλον) Παπακωνσταντίνου, τον Ιωαννίδη, τον Μαχαιρίτσα, τους Κατσιμιχαίους, τα ρεμπέτικα της Σωτηρίας και τα υπόλοιπα τραγούδια του ελληνικού προλεταριάτου, τα χασικίδικα, τα σμυρνέϊκα και τον απόλυτο εκφραστή του ελληνικού λαού τον ημερών μας τον Γιάννη Φλωρινιώτη (αυτό το θύμα άμβλωσης έχει γεννηθεί σε ένα χωριό που γειτνιάζει με το δικό μας – άμα ήξεραν οι άνθρωποι θα τον έπνιγαν τότε πριν μας τρελάνει στο μπλα-μπλα).
Αλλά τελικά θα ήταν απόκλιση από το θέμα.

Children of the Revolution: είναι ένα φολκ-ροκ συγκρότημα από την Αμερική αποτελούμενα από άτομα διαφορετικής καταγωγής και χρώματος που συνδυάζει την παραδοσιακή μουσική διαφόρων λαών με την επαναστατική θεματολογία. >>>

Orkestr Che: είναι από την Ουκρανία και παίζουν ποιοτική έντεχνη μουσική με συμβολιστικούς και επαναστατικούς στίχους. >>>

Δέχομαι ιδέες σχετικά με τη συμπλήρωση της λίστας.

art by Eric Drooker

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μου έρχεται πολύ να τοποθετηθώ μπροστά στην φρεσκοϊδρυμένη Επιτροπή Αλληλέγγυων με τους Καταπιεζόμενους Μαθητές με την εξής δήλωση:

Σύντροφοι (-ισσες), συναγωνιστές (-ίστριες), συμποσιάρχες (-ισσες), συσσωρευτές (-εύτριες). Παραιτούμαι. Για Χ,Υ λόγους δεν ξέρω την τύφλα μου. Ή, για να είμαι ακριβής, μόνο αυτήν ξέρω. Αυτήν, κατά συνέπεια, θα γράφω αυτές τις δύο εβδομάδες. Ευχαριστώ.

Αλλά το θέμα είναι ότι ο άνθρωπος στα δύσκολα φαίνεται.

Και εξάλλου το περιεχόμενο του κρανίου μου δεν περιορίζεται με τύφλα, όσο και να το αρνούμαι.

Οπότε αποχωρώ.

Απλά απίθανο.
Τώρα αρρώστησα κι εγώ με τη συνθηματική.
uba τι μου έκανες τώρα που δίνω και εξετάσεις;!
(Προσέξτε ειδικά το 0:20, τη λέξη camerade – 1:57 και το ρεφρέν)

Λινκ στο πλεϊλίστ:

http://www.youtube.com/view_play_list?p=2C6AA5F6B2ACA16B

Εννοείται ότι δεν έχασα το χρόνο μου για να το παρακολουθώ. Από ότι είδα τυχαία όταν καθόμασταν στο σπίτι του Στεφ και μετά από λίγο σερφάρισμα στο youtube με ενδεχόμενο πάντα ότι άξιζε να δω το τάδε ή δείνα αριστούργημα, έβγαλα μια λίστα από τραγούδια που διακρίθηκαν στο φόντο της κοινής παράλογης αηδιαστικής ηχορύπανσης. Οι υποψήφιοι για το τοπ-τεν έπρεπε να καθαριστούν όχι μόνο από το γενικό travesti-style του εν λόγω θεάματος αλλά και από τις πανσλαβιστικές εθνικιστικές στιχο-ανταρσίες της Καρολίνα Γκότσεβα από το FYROM, το γκρινιάρικο αντιδραστικό ψιλο-jazz από τη Γερμανία (δηλώνει μεν ότι οι γυναίκες κυβερνούν τον κόσμο – Frauen regier’n die Welt – αλλά με αυτήν την κλασική φετιχοποίηση της γυναίκας ως αντικειμένου κατανάλωσης) κλπ. Κατέληξα στο εξής chart:

1. Slovenia: Alenka Gotar – “Cvet Z Juga”
Ένα εκπληκτικό κομμάτι στο στυλ της Emma Shaplin: κλασική σοπράνο φωνή + σύγχρονη ηλεκτρονική επεξεργασία. Αναρωτιέμαι τι κάνει μια απόφοιτος ελβετικής μουσικής ακαδημίας σ’αυτό το απαίσιο μεταμοντέρνο θέαμα.

2. Ireland: Dervish – “They Can’t Stop The Spring”
Ένα όμορφο κέλτικο τραγουδάκι με αντιπαγκοσμιοποιητικά-διεθνιστικά υπονοούμενα. Μπράβο!

3. Bulgaria: Elitsa Todorova & Stoyan Yankoulov – “Water”
Ηθογραφικό, αυθεντικό, ζωντανό, φιλοπεριβαλλοντικό.

4. Andorra: Anonymous – “Salvem El Mon”
Ισπανόφωνοι Green Day!

5. Malta: Olivia Lewis – “Vertigo”
Στην Μάλτα το ισπανικό και το αράβικο στοιχείο αναμειγνύονται με έναν μοναδικό και περίεργο τρόπο, που μπορούμε να αισθανθούμε και σ’αυτό το κομμάτι.

6. Moldova: Natalia Barbu – “Fight”
Στο τραγούδι αλλά και στο βίντεο παρατηρούμε κάποια στοιχεία της σημερινής καθεστωτικής ψευτοσοσιαλιστικής ιδεολογίας στη Μολδαβία (βλέπε εργοστάσια, παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους μπλα μπλα). Σκυλάδικο αλλά με νόημα και άρα καλύτερο από εκείνα τα σουρεαλιστικά του “Πρώτου Κόσμου”. Ωραίο βιολί επίσης.

7. Bosnia & Herzegovina: Maria Šestić – “Rijeka Bez Imena”
Κάπως παραδοσιακό όπως συνηθίζεται στα Βαλκάνια. Αλλά βέβαια δεν είναι o Joksimović.

8. Croatia: Dragonfly feat. Dado Topić – “Vjerujem u ljubav”
Αν υπήρχε σ’αυτό αλαλούμ ένα υπονοούμενο για ροκ (που μερικοί οραματίζονταν ότι θα έχει πολλά) τότε έγινε από τους Κροάτες και τους Τσέχους (πλην των Ανωνύμων από την Λατ. Αμερική βέβαια). Οι Κροάτες πιστεύουν στην αγάπη, λένε. Πιστεύουμε κι εμείς.

9. Czech Republic: Kabát – “Mála Dáma”
Βασικά αυτό το γκρουπ έχει πιο πρωτότυπα κομμάτια αλλά λαμβάνοντας υπόψη την υπόσταση του συγκεκριμένου θεάματος που καταλαβαίνει το ροκ μόνο σαν ηλίθια γκλάμουρ λορντι-ειδή γκριλίσματα (τρίζουν τα κόκκαλα των Kiss) και αυτό είναι πρώτη ποιότητα. Οπότε παραθέτω τους Kabát για να τους ξέρει ο κόσμος.

10. Hungary: Rúzsa Magdi – “Unsubstantial Blues”
Η Ουγγαρέζα κλείνει το τοπ-τεν γι’αυτή τη φοβερή βαριά φωνή της. Πόσα πακέτα καπνίζει την ημέρα αλήθεια;

Σε σχέση με την ξαφνική εισβολή γοτθάδων και παγανιστών στην συμπρωτεύουσα καθώς και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου έχω ένα τεράστιο δίλημμα από την επίλυση του οποίου εξαρτάται η κατάσταση του μαγνητικού πεδίου του ηλίου και η πέψη των μεταναστευτικών πουλιών. Σε ποια συναυλία να πάω; Στους Δαιμονία Νύμφη;

(press release)

Ή στους Clan of Xymox / Inkubus Sukkubus;