October 28, 2007

H epistrofh

Posted in Αναμνήσεις & κλαψολογίες, Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 8:00 am by litikjersti

Εγώ είμαι, εγώ.
Ακολουθούν διάλειμμα για διαφημίσεις εις την βαρβαρικήν και κάποιες εντελώς σκόρπιες σκέψεις των τελευταίων δύο χρόνων.


Just because my poststructural Self is bored enough to translate all this stuff to all of the available languages, I mean, the ones that should be used in relevant cases – for those who remember me, in any language… I’m still fucking alive, studying in TEI, continuing all the social and creative work, fighting my inner monsters, still smoking and regret absolutely nothing. Not even the fact that I’ve been lost. Yes, that’s right. It’s a long story and it’s almost over and it’s too cold tonight to speak of things that tear hearts apart. Having passed into a new phase, I’m even kind of glad that some things are behind and the reflections of them are buried under that “server not found” thing. I still find them here and there in my papers that now became less chaotic – I can’t even read them until the end, they are emotionally and linguistically overloaded. Only pieces, only little unordered doses that remind me of what I was and will always be. And now I’ll leave you with this multilingual stream of consciousness.

 

Κάποιες φορές θέλω νασαι εδώ για να μου κλείσεις την τηλεόραση

нескладное вечно шестилетнее существо, готопанк в душе и коммунист по призванию

I was born by the river Sura
under the shadow of the grey khruschevkas

…σε μια πόλη-σταυροδρόμιο μεταξύ του «ευρωπαϊκού» και του «ασιάτικου» μέρους της Ρωσίας, σημαδεμένη στην καρδιά της με το στίγμα του νεοκλασικισμού και καθοδηγούμενη από άσημους πρωτοποριακούς ζωγράφους αλλά κυρίως από μάγκες της γειτονιάς που αναποδογυρίζουν σκουπιδοτενεκέδες και σκοτώνουν τη συμμαθήτριά τους για να πουλήσουν τα σκουλαρήκια της.
Την πόλη μου θα τη θυμάμαι σε γκρί και κόκκινο.

плакат сорвался со стены и повис на ложноножке времени нет смерти от определённых интегралов как известно Ги Дебор выклевал карму оптоволокна на рассвете скажи мне что я такая красивая серёжка в левой брови засаднило загорелось завязалось знакомство с унылой антенной вышибло пробки в утренние часы встали из-за дальнозоркости мастера не узнали свои же рыбы искали море запятых не хватило на телеграмму в небо приказало наступать на те же грабли шуршали шершаво шёлково как Ламборджини по негибким извилинам не достанется горячая кхмерская кровь текла по улицам гуляла Мирка Гинова и Чайльд Гарольд вправляя солнце вдохнул глубоко проникая в рекламные слоганы разлетелись по Эйкумене не надо оваций удостоился летучий голландец с носом из кружки не чая души вобщем-то не существует одна присказка любимая волкодлаками и ферзями ходить в случае необходимости оставить записку что я не вернусь в искусственно поддержанный подержанный рай на углу между катетом и катетером.

Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε…
Αρπάξαμε το πλέγμα της ζωής..
νομίζαμε πως ήταν
τριαντάφυλλο και γεμίσαμε τα
νιάτα μας πληγές… Αν υπάρχω
θα σε θυμάμαι κι αν χαθώ
Μη με ξεχνάς*

Yalnızlık/Loneliness

this is time to escape from my loneliness

the time passed from twilight**

Разочаровать меня трудно. Заставить плакать – проще простого. Только зачем? Я привыкла плакать. Я привыкла драться.

Nichts zu beschweren.

ola teleiwsan twra pia***


Credits:

*ποίημα αγνώστου σε θρανίο ισογειακής αίθουσας του 1ου ΓεΛ Π.
**
thanks to Ahmet
***από την κινηματογραφική ομάδα φυσικού

 

August 26, 2007

Χωρίς λόγια

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες, Κοινωνικά δρώμενα at 6:20 pm by litikjersti

One

Two

Three

Four

June 13, 2007

Νέο σκέρυ-βιδεάκιον

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 8:20 pm by litikjersti

Ταπεινή θυσία στο βωμό της μεταμοντέρνας κοινωνίας.
Αλήθεια δεν υπάρχει στον κινηματογράφο τεχνική κολλάζ; ούτε DaDa;
Με βλέπω να πάρω πατέντα.

June 9, 2007

“Καλή όρεξη” – review

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 7:42 pm by litikjersti

Μην αφήνετε άλλους να διαλέξουν τα γεύματά σας: κυνηγήστε την τροφή όπως κυνηγάτε τη ζωή. Το ετοιματζίδικο τις περισσότερες φορές είναι ανούσιο, είναι τουλάχιστον ανούσιο. Και ξέρετε, είμαστε ό,τι τρώμε.
Μαύρη Μαγιονέζα.

Από τη στιγμή που το καινούριο CD των ΜΜ «Καλή όρεξη» βρέθηκε στα χέρια μου κατάλαβα ότι μέσα με περιμένει κάτι για το οποίο άξιζε να ξοδεφτώ (κατά τη γνώμη μου, η τιμή στα δισκάδικα επιεικώς δεν είναι πολύ οικονομική, αλλά δεν μου ενοχλούσε και κανείς να το κάνω προπαραγγελία). Ένα περιτύλιγμα φτιαγμένο – χωρίς να υπερβάλλω – στις καλύτερες παραδόσεις της επαναστατικής αισθητικής, στίχοι γραμμένοι σε καρτέλες που έχουν από την άλλη μεριά πρωτότυπα αντιπαγκοσμιοποιητικά-αντικαταναλωτικά-αντιεξουσιαστικά κολλάζ σε μορφή κόμικς.

Το concept του δίσκου περιγράφεται στην εισαγωγή ως «γαστρονομικο-ακουστικο-ψυχαγωγική εκπομπή «Καλή Όρεξη» του Radio Mavri Magioneza» και του δίνει μια χιουμοριστική και ατμοσφαιρική πνοή – γι’αυτό οφείλω να πω ένα μπράβο στον Ανδρέα για την εφευρετικότητά του. Δυναμικά, εκρηκτικά κομμάτια με αποκλειστικά κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο, πειράματα με περισσότερα μουσικά είδη (παρατηρούμε επηρροές από ska, reggae, blues, punk, hiphop ή low bap αν προτιμάτε, house αλλά ακόμα και ρεμπέτικα), πρόσθεση γυναικείων φωνητικών – όλα αυτά ξεχωρίζουν το «Καλή Όρεξη» από τα προηγούμενα αλμπούμ των ΜΜ. Χωρίς, βέβαια, να χάνουν το δικό τους στυλ που έχουν αναπτύξει εδώ και χρόνια.

Θα εκτιμήσω ιδιαίτερα την μελοποιημένη ιστορία του Άλεξ («Χωρίς επωδό») και την αναφορά στην πολυαγαπημένη μας Μαριέττα aka Κατσίκα στο outro-κομμάτι («Καλή Χώνεψη»).

Σύνοψη: γαμάτο και δυναμικό εναλλακτικό κομμάτι για ανοιχτόμυαλα άτομα.
Συμπέρασμα: η μπουγατσαδούπολη έχει από
rock και από ιδέες!

 

 

Είναι μάλλον περιττό να πω ότι θα είναι σίγουρα ένα από τα σιντί που θα πάρω μαζί μου στο κάμπινγκ της ΣΣΠ στα τέλη Ιουλίου.

 

 

May 22, 2007

Music vs globalisation (x-posted)

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 12:16 pm by litikjersti

Οι πρόσφατες ανασκαφές στα ράφια και στα βάθη του πισιού με σκοπό την αναζήτηση ηχητικής συνοδείας για την παπαγαλία μου έδωσαν την αφορμή να κάνω ένα ποστ το οποίο μεταφέρω τώρα εδώ (μη χαίρεστε – μετά θα λείψω πάλι).
Κατ’αρχάς δύο ειδήσεις από τον κόσμο της μουσικής.

Οι ska-punk αναρχικοί Μεθυσμένα Ξωτικά έβγαλαν καινούριο δίσκο που περιλαμβάνει παλιά και καινούρια κομμάτια τους και μεταξύ άλλων ένα punk-remake του γνωστού αντάρτικου “Ήρωες”. Κατεβάζουμε εδώ >>>

Οι Μαύρη Μαγιονέζα από τη Θεσσαλονίκη (παίζουν e-rock – τόσο καιρό δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αλλά μ’αρέσει) μας ετοίμασαν επίσης μια έκπληξη – τα κομμάτια από το καινούριο δίσκο έχουν αποκλειστικά κοινωνικό περιεχόμενο. Έπεται συνέχεια – όταν θα έχω το σιντί στα χέρια μου. Μερικά τραγούδια υπάρχουν στο MySpace και στην επίσημη σελίδα τους. >>>

Επίσης συστήνονται ανεπιφύλακτα:

Οι γάλλοι grunge αντιπαγκοσμιοποιητικοί Noir Désir >>>

Γαλλικό συγκρότημα Babylon Circus με πολύ πλούσιο ρεπερτόριο που αποτελεί ένα μείγμα από ska, reggae, jazz, punk και παραδοσιακή μουσική της Ανατ. Ευρώπης. >>>
MySpace

Folk-jazz συγκρότημα από Ουγγαρία Chakra Hacker, με σοσιαλιστικές πεποιθήσεις >>>

Γνωστό ska-punk συγκρότημα Ιταλών κομμουνιστών Banda Bassotti >>>

Επίσης γνωστοί και αγαπημένοι pop-punk αναρχικοί από Αγγλία Chumbawamba >>>

Κυβερνομεταλλάδες Xe-None από το Κίρωφ Ρωσίας (εκεί κοντά στον τόπο μου) >>>

Darkwave/elektro συγκρότημα Laibach από Σλοβενία, ιδρυτές του NSK (Neue Slowenische Kunst). >>>
Ουσιαστικά το NSK είναι μια διεθνής ένωση καλλιτεχνών που το κύριο θέμα των δημιουργικών τους προσπαθειών είναι η παρωδία του ολοκληρωτικού καθεστώτος.
More total than totalitarianism: the strategy of NSK

Eastblok Music: ένα label στο οποίο βγήκε ο τελευταίος δίσκος των Leningrad (είναι κι αυτό ένα πολύ ενδιαφέρον και αντιφατικό ρώσικο γκρουπ – συνδυάζει το ska-punk με ηλεκτρονική μουσική και τραγούδια των εγκληματικών κύκλων της ΕΣΣΔ). Έχει και άλλα ενδιαφέροντα συγκροτήματα από την Ανατ. Ευρώπη, έχει και μερικά άκυρα στο πνεύμα της πορτοκαλί επανάστασης. >>>
MySpace

Rot Front: ουκρανο-ουγγρικό συγκρότημα που κατοικεί στο Βερολίνο και ερμηνεύει κάτι σαν folk-reggae-punk αντικατοπτρίζοντας την πραγματικότητα από την όψη των μεταναστών.
MySpace

Stereo Nova. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίζω ποιοι είναι. >>>
Αναρωτιόμουν αν πρέπει να βάλω σ’αυτή τη λίστα και τους υπόλοιπους κλασικούς, τον Παυλάρα, τον (και τον άλλον) Παπακωνσταντίνου, τον Ιωαννίδη, τον Μαχαιρίτσα, τους Κατσιμιχαίους, τα ρεμπέτικα της Σωτηρίας και τα υπόλοιπα τραγούδια του ελληνικού προλεταριάτου, τα χασικίδικα, τα σμυρνέϊκα και τον απόλυτο εκφραστή του ελληνικού λαού τον ημερών μας τον Γιάννη Φλωρινιώτη (αυτό το θύμα άμβλωσης έχει γεννηθεί σε ένα χωριό που γειτνιάζει με το δικό μας – άμα ήξεραν οι άνθρωποι θα τον έπνιγαν τότε πριν μας τρελάνει στο μπλα-μπλα).
Αλλά τελικά θα ήταν απόκλιση από το θέμα.

Children of the Revolution: είναι ένα φολκ-ροκ συγκρότημα από την Αμερική αποτελούμενα από άτομα διαφορετικής καταγωγής και χρώματος που συνδυάζει την παραδοσιακή μουσική διαφόρων λαών με την επαναστατική θεματολογία. >>>

Orkestr Che: είναι από την Ουκρανία και παίζουν ποιοτική έντεχνη μουσική με συμβολιστικούς και επαναστατικούς στίχους. >>>

Δέχομαι ιδέες σχετικά με τη συμπλήρωση της λίστας.

art by Eric Drooker

May 16, 2007

Τραγούδια στη συνθηματική γλώσσα

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 7:32 pm by litikjersti

Απλά απίθανο.
Τώρα αρρώστησα κι εγώ με τη συνθηματική.
uba τι μου έκανες τώρα που δίνω και εξετάσεις;!
(Προσέξτε ειδικά το 0:20, τη λέξη camerade – 1:57 και το ρεφρέν)

Λινκ στο πλεϊλίστ:

http://www.youtube.com/view_play_list?p=2C6AA5F6B2ACA16B

May 13, 2007

€vi$ion: τι φαγώσιμο βρήκα στον τενεκέ

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 4:10 pm by litikjersti

Εννοείται ότι δεν έχασα το χρόνο μου για να το παρακολουθώ. Από ότι είδα τυχαία όταν καθόμασταν στο σπίτι του Στεφ και μετά από λίγο σερφάρισμα στο youtube με ενδεχόμενο πάντα ότι άξιζε να δω το τάδε ή δείνα αριστούργημα, έβγαλα μια λίστα από τραγούδια που διακρίθηκαν στο φόντο της κοινής παράλογης αηδιαστικής ηχορύπανσης. Οι υποψήφιοι για το τοπ-τεν έπρεπε να καθαριστούν όχι μόνο από το γενικό travesti-style του εν λόγω θεάματος αλλά και από τις πανσλαβιστικές εθνικιστικές στιχο-ανταρσίες της Καρολίνα Γκότσεβα από το FYROM, το γκρινιάρικο αντιδραστικό ψιλο-jazz από τη Γερμανία (δηλώνει μεν ότι οι γυναίκες κυβερνούν τον κόσμο – Frauen regier’n die Welt – αλλά με αυτήν την κλασική φετιχοποίηση της γυναίκας ως αντικειμένου κατανάλωσης) κλπ. Κατέληξα στο εξής chart:

1. Slovenia: Alenka Gotar – “Cvet Z Juga”
Ένα εκπληκτικό κομμάτι στο στυλ της Emma Shaplin: κλασική σοπράνο φωνή + σύγχρονη ηλεκτρονική επεξεργασία. Αναρωτιέμαι τι κάνει μια απόφοιτος ελβετικής μουσικής ακαδημίας σ’αυτό το απαίσιο μεταμοντέρνο θέαμα.

2. Ireland: Dervish – “They Can’t Stop The Spring”
Ένα όμορφο κέλτικο τραγουδάκι με αντιπαγκοσμιοποιητικά-διεθνιστικά υπονοούμενα. Μπράβο!

3. Bulgaria: Elitsa Todorova & Stoyan Yankoulov – “Water”
Ηθογραφικό, αυθεντικό, ζωντανό, φιλοπεριβαλλοντικό.

4. Andorra: Anonymous – “Salvem El Mon”
Ισπανόφωνοι Green Day!

5. Malta: Olivia Lewis – “Vertigo”
Στην Μάλτα το ισπανικό και το αράβικο στοιχείο αναμειγνύονται με έναν μοναδικό και περίεργο τρόπο, που μπορούμε να αισθανθούμε και σ’αυτό το κομμάτι.

6. Moldova: Natalia Barbu – “Fight”
Στο τραγούδι αλλά και στο βίντεο παρατηρούμε κάποια στοιχεία της σημερινής καθεστωτικής ψευτοσοσιαλιστικής ιδεολογίας στη Μολδαβία (βλέπε εργοστάσια, παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους μπλα μπλα). Σκυλάδικο αλλά με νόημα και άρα καλύτερο από εκείνα τα σουρεαλιστικά του “Πρώτου Κόσμου”. Ωραίο βιολί επίσης.

7. Bosnia & Herzegovina: Maria Šestić – “Rijeka Bez Imena”
Κάπως παραδοσιακό όπως συνηθίζεται στα Βαλκάνια. Αλλά βέβαια δεν είναι o Joksimović.

8. Croatia: Dragonfly feat. Dado Topić – “Vjerujem u ljubav”
Αν υπήρχε σ’αυτό αλαλούμ ένα υπονοούμενο για ροκ (που μερικοί οραματίζονταν ότι θα έχει πολλά) τότε έγινε από τους Κροάτες και τους Τσέχους (πλην των Ανωνύμων από την Λατ. Αμερική βέβαια). Οι Κροάτες πιστεύουν στην αγάπη, λένε. Πιστεύουμε κι εμείς.

9. Czech Republic: Kabát – “Mála Dáma”
Βασικά αυτό το γκρουπ έχει πιο πρωτότυπα κομμάτια αλλά λαμβάνοντας υπόψη την υπόσταση του συγκεκριμένου θεάματος που καταλαβαίνει το ροκ μόνο σαν ηλίθια γκλάμουρ λορντι-ειδή γκριλίσματα (τρίζουν τα κόκκαλα των Kiss) και αυτό είναι πρώτη ποιότητα. Οπότε παραθέτω τους Kabát για να τους ξέρει ο κόσμος.

10. Hungary: Rúzsa Magdi – “Unsubstantial Blues”
Η Ουγγαρέζα κλείνει το τοπ-τεν γι’αυτή τη φοβερή βαριά φωνή της. Πόσα πακέτα καπνίζει την ημέρα αλήθεια;

May 2, 2007

Δίλημμα

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 6:07 pm by litikjersti

Σε σχέση με την ξαφνική εισβολή γοτθάδων και παγανιστών στην συμπρωτεύουσα καθώς και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου έχω ένα τεράστιο δίλημμα από την επίλυση του οποίου εξαρτάται η κατάσταση του μαγνητικού πεδίου του ηλίου και η πέψη των μεταναστευτικών πουλιών. Σε ποια συναυλία να πάω; Στους Δαιμονία Νύμφη;

(press release)

Ή στους Clan of Xymox / Inkubus Sukkubus;

April 15, 2007

Kurt Vonnegut. “Long Walk To Forever” & “A Man Without a Country”

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 8:37 pm by litikjersti

Long Walk To Forever
...Somewhere far away an automobile started nagged and failed, nagged and failed, fell still.
Catharine came out from under her tree, knelt by Newt.
"Newt?" she said.
"H'm?" he said. He opened his eyes.
"Late," she said.
"Hello, Catharine," he said.
"Hello, Newt," she said.
"I love you," he said.
"I know," she said.
"Too late," he said.
"Too late," she said.
He stood, stretched groaningly. "A very nice walk," he said.
"I thought so," she said.
"Part company here?" he said.
"Where will you go?" she said.
"Hitch into town, turn myself in," he said.
"Good luck," she said.
"You too," he said. "Marry me, Catharine?"
"No," she said.
He smiled, stared at her hard for a moment, then walked away quickly.
Catharine watched him grow smaller in the long perspective of shadows and trees, knew that if he stopped and turned now, if he called to her, she would run to him. She would have no choice.
Newt did stop. He did turn. He did call. "Catharine," he called.
She ran to him, put her arms aroud him, could not speak.

A Man Without a Country 

People are so afraid. Take the man, with no address, who wrote me:

If you knew that a man posed a danger to you—maybe he had a gun in his pocket, and you felt that he would not hesitate one moment to use it on you—what would you do? We know Iraq poses a threat to us, to the rest of the world. Why do we sit here and pretend we are protected? That is exactly what happened with al-Queda and 9/11. With Iraq, though, the threat is on a much larger scale. Should we sit back, be little children that sit in fear and just wait?

I wrote back:

Please, for the sake of us all, get a shotgun, preferably a 12-guage double-barrel, and right there in your own neighborhood blow off the heads of people, cops excepted, who may be armed.

[...]

I am, incidentally, Honorary President of the American Humanist Association, having succeeded the late, great science fiction writer Isaac Asimov in that totally functionless capacity. We had a memorial service for Isaac a few years back, and I spoke and said at one point, “Isaac is up in heaven now.” It was the funniest thing I could have said to an audience of humanists. I rolled them in the aisles. It was several minutes before order could be restored. And if I should ever die, God forbid, I hope you will say, “Kurt is up in heaven now.” That’s my favorite joke.

How do humanists feel about Jesus? I say of Jesus, as all humanists do, “If what he said is good, and so much of it is absolutely beautiful, what does it matter if he was God or not?”

But if Christ hadn’t delivered the Sermon on the Mount, with its message of mercy and pity, I wouldn’t want to be a human being.

I’d just as soon be a rattlesnake.


Αναπαύσου εν ειρήνη, "πιανίστα"...

April 9, 2007

Allen Ginsberg – America (1956)

Posted in Καλές/κακές/ανένταχτες τέχνες at 7:23 pm by litikjersti

America I’ve given you all and now I’m nothing.
America two dollars and twenty-seven cents January 17, 1956.
I can’t stand my own mind.
America when will we end the human war?
Go fuck yourself with your atom bomb
I don’t feel good don’t bother me.
I won’t write my poem till I’m in my right mind.
America when will you be angelic?
When will you take off your clothes?
When will you look at yourself through the grave?
When will you be worthy of your million Trotskyites?
America why are your libraries full of tears?
America when will you send your eggs to India?
I’m sick of your insane demands.
When can I go into the supermarket and buy what I need with my good looks?
America after all it is you and I who are perfect not the next world.
Your machinery is too much for me.
You made me want to be a saint.
There must be some other way to settle this argument.
Burroughs is in Tangiers I don’t think he’ll come back it’s sinister.
Are you being sinister or is this some form of practical joke?
I’m trying to come to the point.
I refuse to give up my obsession.
America stop pushing I know what I’m doing.
America the plum blossoms are falling.
I haven’t read the newspapers for months, everyday somebody goes on trial for
murder.
America I feel sentimental about the Wobblies.
America I used to be a communist when I was a kid and I’m not sorry.
I smoke marijuana every chance I get.
I sit in my house for days on end and stare at the roses in the closet.
When I go to Chinatown I get drunk and never get laid.
My mind is made up there’s going to be trouble.
You should have seen me reading Marx.
My psychoanalyst thinks I’m perfectly right.
I won’t say the Lord’s Prayer.
I have mystical visions and cosmic vibrations.
America I still haven’t told you what you did to Uncle Max after he came over
from Russia.

I’m addressing you.
Are you going to let our emotional life be run by Time Magazine?
I’m obsessed by Time Magazine.
I read it every week.
Its cover stares at me every time I slink past the corner candystore.
I read it in the basement of the Berkeley Public Library.
It’s always telling me about responsibility. Businessmen are serious. Movie
producers are serious. Everybody’s serious but me.
It occurs to me that I am America.
I am talking to myself again.

Asia is rising against me.
I haven’t got a chinaman’s chance.
I’d better consider my national resources.
My national resources consist of two joints of marijuana millions of genitals
an unpublishable private literature that goes 1400 miles and hour and
twentyfivethousand mental institutions.
I say nothing about my prisons nor the millions of underpriviliged who live in
my flowerpots under the light of five hundred suns.
I have abolished the whorehouses of France, Tangiers is the next to go.
My ambition is to be President despite the fact that I’m a Catholic.

America how can I write a holy litany in your silly mood?
I will continue like Henry Ford my strophes are as individual as his
automobiles more so they’re all different sexes
America I will sell you strophes $2500 apiece $500 down on your old strophe
America free Tom Mooney
America save the Spanish Loyalists
America Sacco Vanzetti must not die
America I am the Scottsboro boys.
America when I was seven momma took me to Communist Cell meetings they
sold us garbanzos a handful per ticket a ticket costs a nickel and the
speeches were free everybody was angelic and sentimental about the
workers it was all so sincere you have no idea what a good thing the party
was in 1935 Scott Nearing was a grand old man a real mensch Mother
Bloor made me cry I once saw Israel Amter plain. Everybody must have
been a spy.
America you don’re really want to go to war.
America it’s them bad Russians.
Them Russians them Russians and them Chinamen. And them Russians.
The Russia wants to eat us alive. The Russia’s power mad. She wants to take
our cars from out our garages.
Her wants to grab Chicago. Her needs a Red Reader’s Digest. her wants our
auto plants in Siberia. Him big bureaucracy running our fillingstations.
That no good. Ugh. Him makes Indians learn read. Him need big black niggers.
Hah. Her make us all work sixteen hours a day. Help.
America this is quite serious.
America this is the impression I get from looking in the television set.
America is this correct?
I’d better get right down to the job.
It’s true I don’t want to join the Army or turn lathes in precision parts
factories, I’m nearsighted and psychopathic anyway.
America I’m putting my queer shoulder to the wheel.